Cabaran untuk didik Anak

Semalam tengok program Dr Muhaya tu..eh btol ke name die?ala yg selalu cakap pasal hati, jiwa, mata.  Saye suke tgk talkshow and program motivasi die.  Cara die cakap tu mmg lembut sgt.  Tapi penjelasan die tegas.

Ade satu soalan dari anak die, ok tak igt secara detail tapi anak die tanye macam mana Dr.Muhaya ni terapkan budaya membaca, budaya dengar ceramah, budaya yg baik2 lah dalam keluarga.

Okeh..sebenanye Dr. Muhaya memanglah terang panjang lebar tapi saye amik point yang saye rase best dan boleh diikuti je la.

Yes.  Kite ni parents memang nakkkk je bagi macam2 kat anak.  Dalam keadaan mampu atau tak mampu mesti nak bagi yang terbaik utk anak.  Dari Susu, baju, pampers, makanan semualah nak yang terbaik.  Ade tu jadi macam ape ntah semuanya kena tip top.  Tapi yelah..lantaklah anak diorang kan suke hati laaaa.  Tapi kadang2 dalam kite bagi yg terbaik terbaik kat anak tu, kite lupe nak didik die jadi org yg baik.  Sebab kite dok hulur yang terbaik je kan.

Sorry, i'm not writing this post to attack anybody.  Ni untuk kesedaran diri sendiri.

Dr. Muhaya kate

- selalu lah bawak anak ke library.  Jadikan library tu shopping complex.  Tempat yang boleh jadikan anak tu excited untuk pergi.  (okey yg ni boleh diikut InsyaAllah..perpustakaan negara pun dekat je kan)

- Amalkan tiap2 pagi weekend tu breakfast sambil tengok rancangan motivasi.  Tak pun sebelum nak ke sekolah tu bukak talkshow yang berbentuk motivasi, sambil2 breakfast, sambil2 nak tunggu parents siapkan bekal.  Jangan biasakan asal bukak tv je kartun. boleh tapi limitkan.

- Jadikan anak tu pencinta buku.  Lebihkan buku dari toys.  Buat nisbah 3:1.  Buku beli 3 toys beli 1.  tak pun buku beli 5 toys beli 1.

Ade jugak saye bace2 di blog2 public yang terapkan nilai2 cenggini kat anak2 diorang.  Seronok je tengok pic2 anak diorang sayangkan buku.  Ade yang main pun dengan buku.  Biarlah diorang tak bace pun buku, nak susun tinggi mane pun buku tu.  Lame2 bile benda tu dok dpn mate je akan disentuh jugak, akan disayang jugak.  Sooner or later.

To be honest, Alhamdulillah..mak abah saye pun didik saye macam tu.  walaupun not that strick yang wajib itu wajib ini.  Tapi sepanjang waktu kecil saye, boleh dikatekan kitorang suke buku. walaupun bukan semua.  bergantung pada minat masing2 la kan.

Ade yg minat bace novel
Ade yg minat bace majalah - ilmiah punye la

takpe la walaupun buku2 yg saye bace tu tak berape nak bermanfaat at least minat membace tu dah berjaya mak n abah saye terapkan.  Teringat lagi dulu kitorang adik beradik hampir tiap2 minggu abah akan hantar ke Perpustakaan Negara.  Yang kecik2 gi area kids.  Yang besar2 gi area besar.  Seronok.  kat dalam tempat kids tu memang seronok.  Macam2 buku ade.  memang best gile la.  Paling kecik time tu adik yg bawah saye Man.  Time tu Hafiz kecik sgt lagi.  Lupe pulak die sempat ikut ke tak dulu.  Pastu memang dah janji la dengna abah..jam 12 la standard mesti jumpe kat luar semua, ye lah dulu takde handset pun nak calling2..jumpe kat luar pastu nanti abah gi bawak minum2 kat cafe die.  Memang seronok la.

Kalau tak gi ngn abah pun saye akan ikut abg n kakak pegi naik bus.

Rase kalau tak gi library tu rase tak lengkap la.huhuhu...macam tempat wajib.

Hmm..sampai sekarang saye suke membace.  Cume waktu tu terhad.  nak bace paper pun payah, cara yg paling mudah..baca di alam maya.  tengok blog2 yg boleh bagi motivasi.

Agak2 korang...tough tak nak jadi parents sekarang???super tough kan?
Rancangan motivasi kat tv pun dah kurang sbb pagi2 berderet2 cite kartun. Pagi2 time weekdays dapat tgk MHI je.  Petang pulak balik rumah bukak tv pun kartun jugak tak pun cerita drama.  Alamak...kne hantar kedai la DVD player kite yg tersumbat tu papa...baru boleh pasang CD aerobik mama..eh??hehehe..

Syukurlah Dhia tak de perangai mintak2 beli mainan..atau belum sampai perangai tu lagi..tak tau lah..setakat ni yg menarik minat die belon dan bola.  Bola memang saye dah stop kan la cukup 2biji kat rumah.  Belon tu je yg each time gi pasar malam or tempat2 karnival ke mesti nak beli.  takpelah kan..cumenye..nak belajarla..terapkan 3:1 ni utk Dhia.  Harap2 berhasil.  Nak bagi Dhia tgk tv memang die tak minat langsung.  Minatnye time iklan boboboi, upin ipin tu pun iklan je la..time citenye die blah gitu je.  pastu lagu patriotik..menarilah die dpn tv..tu pun kalau xde org lain selain mak pak die. kalau tak die cover.

Sekarang pun, seboleh2 sorok handset dari Dhia..takut pulak rasenye bile terbace satu artikel kat blog pasal kegilaan anak kat gadget2 sekarang ni.  Jadikan anak passive.  Tak bercampur.  Tak berkembang.  Tapi tak semua.  Ade orang hadkan penggunaan, should be ok la  kalau cm tu.  Saye pun nak jugak anak saye tau ape itu handset, ipad, tab.  tapi cukup sekadar tau kot....

Teringat masa gi makan kat Bagan Lalang haritu...meja sebelah datang 4branak.  Masing2 dengan gadget yg besar2.  Anak lelaki ngn tab (main game maybe) mak ayah dengan ipad sorang satu, sorang kt FB sorang googling maybe, anak pmpuan dgn handset besor.  masing2 tunduk kt gadget masing2.  satu suare pun tak keluar.  noo..i am sooo not gonna be like that.  Mintak jauh.

Okeh dah jauh menyimpang dah entri ni.

Jom la kite same2 didik anak kite dgn baik dalam dunia yg penuh cabaran ni.  nom nom nom nom...